UDRP-consolidatie: een strategisch middel tegen cybersquatting

In een digitale omgeving waarin merkinbreuken online steeds vaker voorkomen, vormt consolidatie binnen UDRP-procedures een belangrijk instrument om acties tegen cybersquatting efficiënter te organiseren. 

Een groeiende uitdaging voor merkhouders 

Merkhouders worden steeds vaker geconfronteerd met situaties waarin een groot aantal betwiste domeinnamen inbreuk maakt op hun rechten. De handhaving van merkenrechten online vraagt daardoor aanzienlijke operationele en financiële middelen. De UDRP-procedure, voluit Uniform Domain Name Dispute Resolution Policy, biedt in dit verband een nuttig mechanisme: de mogelijkheid om meerdere domeinnamen in één enkele klacht op te nemen. Dit wordt ook wel consolidatie genoemd. Deze aanpak is niet alleen praktisch, maar ook economisch interessant. Eén geconsolideerde procedure is doorgaans aanzienlijk voordeliger dan meerdere afzonderlijke procedures voor elke domeinnaam. Een recente zaak rond de groep L’Oréal illustreert dit duidelijk. In die zaak, die betrekking had op meer dan 700 domeinnamen, stond het panel consolidatie toe, hoewel de domeinnamen ogenschijnlijk door verschillende houders waren geregistreerd. 

Consolidatie binnen UDRP: mogelijk, maar niet altijd 

Consolidatie is uitdrukkelijk mogelijk binnen de UDRP, die van toepassing is op de meeste generieke extensies zoals .com, .net en .org, en op sommige nationale extensies die deze regeling hebben overgenomen. Belangrijke erkende geschilleninstanties, zoals het WIPO Arbitration and Mediation Center, het Forum, het Asian Domain Name Dispute Resolution Centre en het Czech Arbitration Court, passen deze mogelijkheid toe op basis van de UDRP-regels. Met name paragraaf 10(e) van de UDRP Rules laat toe om meerdere domeinnamen in één klacht te behandelen. Toch is deze mogelijkheid niet universeel. Sommige nationale extensies vallen onder specifieke procedures waarin consolidatie niet noodzakelijk voorzien is. 

De kerncriteria: gemeenschappelijke controle en billijkheid 

In de praktijk hanteren panels twee centrale criteria om te beoordelen of consolidatie mogelijk is: 

1. er moet sprake zijn van gemeenschappelijke controle over de betrokken domeinnamen;
2. consolidatie moet billijk en efficiënt zijn. 

Belangrijk is dat consolidatie ook kan worden toegestaan wanneer de domeinnamen formeel niet op naam van dezelfde houder staan. Doorslaggevend is of er voldoende aanwijzingen zijn dat de domeinnamen feitelijk onder dezelfde controle vallen. 

Wat betekent “gemeenschappelijke controle”? 

De beoordeling van gemeenschappelijke controle gebeurt op basis van een geheel van technische en gedragsmatige aanwijzingen. Denk bijvoorbeeld aan: 

• gebruik van dezelfde DNS-servers;
• gemeenschappelijke hosting;
• gelijkaardige WHOIS-gegevens;
• dezelfde of sterk vergelijkbare website-inhoud;
• gebruik van parkeerpagina’s met betaalde links;
• een uniforme structuur in de domeinnamen. 

Op zichzelf volstaat één element vaak niet. Maar de combinatie van meerdere aanwijzingen kan aantonen dat er sprake is van een georganiseerd cybersquattingpatroon. 

Recente praktijk: wanneer wordt consolidatie aanvaard? 

Panels kijken niet alleen naar de formele identiteit van de domeinnaamhouders. Ze beoordelen de feiten in hun geheel. In L’Oréal v. Hayden Wall et al., WIPO Case No. D2026-0199, werd consolidatie toegestaan voor 705 domeinnamen. De domeinnamen waren geregistreerd onder verschillende namen, maar er waren duidelijke gemeenschappelijke kenmerken. Zo waren alle registranten in de Verenigde Staten gevestigd, waren slechts 48 e-mailadressen gebruikt voor 705 domeinnamen, waren sommige e-mailadressen gekoppeld aan meerdere namen, waren de domeinnamen via slechts twee registrars geregistreerd, en gebeurde dit binnen een zeer korte periode. Bovendien bevatten alle domeinnamen het merk L’ORÉAL in combinatie met termen rond werk of human resources. Het panel oordeelde daarom dat er sprake was van gemeenschappelijke controle en dat consolidatie billijk en efficiënt was. 

Ook in WIPO Case No. D2025-4809 werd consolidatie toegestaan voor 72 domeinnamen waarin het merk DEGUSSA was opgenomen. Het panel baseerde zich onder meer op dezelfde registrar, dezelfde privacydienst, een uniforme naamstructuur, gegroepeerde registratiedata en gelijkaardig gebruik. Sommige domeinnamen waren inactief, andere verwezen naar parkeerpagina’s met betaalde links. Deze zaak toont aan dat identiek gebruik niet altijd vereist is. Een combinatie van passief gebruik, betaalde links, registratiemomenten en een uniforme structuur kan voldoende zijn. 

Waar liggen de grenzen? 

Recente rechtspraak laat ook zien dat consolidatie niet automatisch wordt toegestaan. In WIPO Case No. DIO2025-0042 weigerde het panel om drie domeinnamen volledig te consolideren. Twee domeinnamen vertoonden voldoende overeenkomsten, zoals dezelfde contactgegevens en registrar. De derde domeinnaam week echter af op basis van de houder, registrar, inhoud en registratiedatum. Omdat er onvoldoende bewijs was voor een concrete link tussen alle domeinnamen, stond het panel consolidatie slechts gedeeltelijk toe. De derde domeinnaam werd uitgesloten, zonder dat dit een latere afzonderlijke klacht in de weg stond. Deze beslissing onderstreept dat consolidatie goed moet worden onderbouwd. Een te brede of onvoldoende bewezen consolidatieaanvraag kan geheel of gedeeltelijk worden afgewezen. 

Een doeltreffend instrument bij grootschalige cybersquatting 

In de praktijk is consolidatie vooral nuttig bij campagnes van grootschalige cybersquatting, zoals: 

• typosquatting met varianten van een merknaam;
• domeinnamen met land- of taalaanduidingen;
• netwerken van parkeerpagina’s met betaalde links;
• phishing- of impersonatiestructuren met vergelijkbare opbouw. 

Consolidatie maakt het mogelijk om de inbreuk als geheel te benaderen en het georganiseerde karakter ervan duidelijker aan te tonen. 

Een strategische aanpak blijft essentieel 

Hoewel consolidatie een krachtig instrument is, moet zij zorgvuldig worden toegepast. Merkhouders doen er goed aan om coherente groepen domeinnamen te identificeren en de technische en gedragsmatige aanwijzingen nauwkeurig te documenteren. Een sterke argumentatie rond gemeenschappelijke controle is cruciaal. Wordt consolidatie geweigerd, dan blijft het in principe mogelijk om later afzonderlijke klachten in te dienen. 

Conclusie 

UDRP-consolidatie is een doeltreffend middel voor merkhouders die geconfronteerd worden met grootschalige online merkinbreuken. Door meerdere domeinnamen in één procedure te bundelen, kunnen kosten worden beperkt, procedures efficiënter worden gevoerd en georganiseerde cybersquattingcampagnes beter worden aangepakt.